Przeciwnik bliskiej współpracy z Jugosławią, w latach 1946–1947 pełnił funkcję ambasadora Albanii w ZSRR. W latach 1947–1953 był wiceministrem spraw zagranicznych, a w latach 1954–1955 ambasadorem Albanii w Bułgarii. W 1955 powrócił do kraju i został przewodniczącym Komisji Kontroli Partyjnej przy Komitecie Centralnym Albańskiej Partii Pracy oraz deputowanym do parlamentu (mandat utracił 26 października 1960). Po zerwaniu stosunków albańsko-radzieckich w 1961 odsunięty od władzy i internowany we wsi Çorrush k. Mallakastry. Aresztowany 25 czerwca 1969. W latach 1969–1978 więziony w Burrel, gdzie był jednym z najstarszych więźniów. Ostatnie lata życia spędził internowany we wsi Adriatik k. Laçu.
Był żonaty (żona Pavlina), miał córkę. W 2016 ukazała się biografia Koço Tashko, pióra Ervina Levina.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Harvarda Kategoria:Ambasadorowie Albanii Kategoria:Albańskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Albańscy parlamentarzyści Kategoria:Internowani w Albanii Kategoria:Politycy Albańskiej Partii Pracy Kategoria:Politycy Komunistycznej Partii Albanii Kategoria:Ludzie urodzeni w Fajum Kategoria:Albańscy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Żołnierze Armii Narodowo-Wyzwoleńczej Kategoria:Ambasadorowie w ZSRR Kategoria:Ambasadorowie w Bułgarii