Karol Ripa (ur. 21 marca 1895 w Lisku, zm. 1 marca 1983 w Rockville, Maryland) – doktor ekonomii, polski urzędnik konsularny.
Życiorys W 1913 zdał egzamin dojrzałości w III Gimnazjum Cesarza Franciszka Józefa we Lwowie. Studiował w Akademii Eksportowej (Export-Akademie) w Wiedniu (1913–1914), oraz na Wydziale Ekonomiczno-Politycznym Uniwersytetu Poznańskiego (do 1926), w 1927 uzyskując stopień doktora ekonomii.
W 1915 został internowany przez Rosjan na Wołyniu. W 1916 osiedlił się w Krasnojarsku pełniąc funkcje prezesa Koła Wzajemnej Pomocy Polaków Jenisejskiej Guberni (1917–1918), pełnomocnika Królewskiego Duńskiego Komitetu Pomocy dla austro-węgierskich jeńców wojskowych i pełnomocnika wicekonsula Królestwa Danii w Irkucku przy Tymczasowym Rządzie Syberyjskim (białych) w Krasnojarsku (1918). Uczestniczył w I Wszechrosyjskim Zjeździe Polaków w Nowo-Mikołajewsku (1918). Był pełnomocnikiem Polskiego Komitetu Narodowego na Okręg Jenisejski (1918–1920). Wiosną 1920 został aresztowany przez bolszewików i skazany na karę śmierci. Zdołał uciec z żoną do Harbinu. Jesienią 1921 wrócił do Polski.