9 grudnia 1928 roku został wiceprzewodniczącym odrodzonej Ukraińskiej Partii Socjal-Demokratycznej. 24 maja 1930 roku został powołany przez wojewodę lwowskiego Wojciecha Agenora Gołuchowskiego w skład Tymczasowej Rady Miejskiej LwowaOstatnie wybory do Rady Miejskiej Lwowa odbyły się w styczniu 1913 roku. W II Rzeczypospolitej radni miasta pochodzili do 1934 roku z nominacji. Pierwsze wybory do RM od stycznia 1913 odbyły się 27 maja 1934 roku. Agnieszka Biedrzycka, Kalendarium Lwowa 1918–1939, Kraków 2012 wyd. Universitas, s. 711-712., mandat sprawował do maja 1934, podczas sesji rady próbował posługiwać się językiem ukraińskim. Dwukrotnie, bez powodzenia kandydował do Sejmu RP.
Autor wielu artykułów w prasie ukraińskiej i broszury Українські січові стрільці (1917).
Przypisy
Bibliografia Темницький Володимир w: Dovidnyk z istorii Ukrainy, opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lviv 1999, Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza, Темницький Володимир w: Encyklopedia ukrainoznawstwa, Lwów 2000, , t.8