W latach 1929–1934 studiował we włoskich szkołach wojskowych w Turynie i Florencji. Jako przedstawiciel armii albańskiej uczestniczył w pracach komisji obserwatorów podczas włoskiej inwazji na Abisynię w latach 1935-1936. W listopadzie 1937 awansowany do stopnia pułkownika, po ucieczce Xhemala Aranitiego objął dowództwo nad albańskimi siłami zbrojnymi. W czasie inwazji włoskiej na Albanię w kwietniu 1939 znajdował się w Korczy, pomagając Ahmedowi Zogu i jego rodzinie w wyjeździe do Grecji.
W czasie wojny grecko-włoskiej 1940–1941 współpracował z armią włoską, dowodząc jednostkami albańskimi w rejonie Korczy. Dowodzona przez niego jednostka w czasie bitwy z Grekami opuściła linię frontu. Mimo to 5 listopada 1942 uzyskał awans na stopień generalski, a w kwietniu 1943 Pervizi został mianowany dowódcą brygady albańskiej, która miała zostać uzbrojona i wyekwipowana we Włoszech. Po kapitulacji armii włoskiej we wrześniu 1943 przejął dowództwo nad jednostkami albańskimi od gen. Renzo Dalmazzo. Wkroczenie wojsk niemieckich do Albanii położyło kres jego aspiracjom stworzenia niezależnych albańskich sił zbrojnych. Wraz z wiernymi mu ludźmi wycofał się w góry i nawiązał kontakt z brytyjską misją, działającą na terytorium Albanii.