Zuochan yi () – pierwszy tekst związany z praktyką medytacji w szkole chan. Pochodzi z połowy XII wieku.
Historia powstania tekstu Uwagi wstępne Nie całkowicie bez przyczyny buddyzm zen nazywany jest także szkołą medytacji. W klasztorach zen uderzająca jest ilość czasu przeznaczona na praktykę medytacji. Nowicjusze spędzają swoje pierwsze dni w klasztorze w ogóle nie wychodząc z sali medytacyjnej. Po zaakceptowaniu spędzą większość klasztornego życia w siedząc ze skrzyżowanymi nogami. Przeciętnie formalna medytacja zajmuje około ośmiu godzin dziennie, a trzeba do tego doliczyć przedłużone okresy medytacyjne, które powodują, że siedzi się w medytacji nawet więcej niż szesnaście godzin na dobę.
Z drugiej strony, zen można nazwać także szkołą antymedytacyjną, gdyż buddyści zen dystansują się od wszelkich dawnych i tradycyjnych form medytacji typu np. samadhi i mówiąc między sobą nie używają określenia „medytacja zen”, tylko „siedzenie zen”. Wynika to m.in. z tego, iż ani w sanskrycie, ani w żadnym języku dalekowschodnim nie ma ogólnego terminu odpowiadającego naszemu słowu – medytacja. Istnieje natomiast mnogość poszczególnych praktyk: dhjana (skt dhyāna), samadhi (skt samādhi), śamatha, wipaśjana (skt vipaśyanā), samapatti (skt samāpatti), anusmriti (skt anusmṛti), joga (skt yoga), bhawana (skt bhāvanā).