W 1895 Kamil udał się w podróż do Francji. Spotkał się z grupą miejscowych polityków, w tym z przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego. Dobrze przyjmowany był zwłaszcza w kręgach konserwatywnych, opublikował na łamach prasy kilka tekstów omawiających sytuację Egiptu i krytykujących politykę brytyjską. W drodze powrotnej zatrzymał się w kilku innych państwach europejskich, głosząc potrzebę wyzwolenia Egiptu i twierdząc, iż działalność Brytyjczyków na Bliskich Wschodzie stanowi zagrożenie dla pokoju.

Działalność publiczną kontynuował w Egipcie. Organizował publiczne wiece dla Egipcjan oraz dla cudzoziemców, na których wzywał do opuszczenia kraju przez Brytyjczyków. Początkowo jego aktywność odbywała się za zgodą i z poparciem kedywa, który finansował zagraniczne podróży Kamila. Na początku XX w. działacz uznał jednak, iż kedyw i jego otoczenie niedostatecznie zdecydowanie upomina się o niezależność Egiptu i zakończył współpracę z nim. W 1904 zaprzestał publikowania w związanych z kedywem piśmie al-Muajjid i założył własny dziennik al-Liwa. W jego tekstach pojawiły się akcenty islamskie, równocześnie domagał się wdrożenia w Egipcie systemu parlamentarnego.