Oprócz poszerzonego tła politycznego w utworze obecne są dwa wątki fikcyjne: przygodowo-szpiegowski kawalera de Simonis i stolnikiewicza Masłowskiego oraz miłosno-sentymentalny, z umyślnie wykreowaną pozytywną postacią baronówny von Nostitz. Charaktery trojga młodych stworzył pisarz wyraziste i odpowiednio zróżnicowane; barwnością i ekspresją uderza zwłaszcza postać młodego Masłowskiego, odbijająca wyraźnie od pozostałych postaci powieści. Natomiast przygody szwajcarskiego szpiega-awanturnika odznaczają się pewną sztucznością, gdyż Kraszewski nie posiadał istotnych umiejętności tworzenia sytuacji w tym zakresie. Z kolei romansowy wątek Pepity i Masłowskiego „nie wzbudza żywszej reakcji ze względu na bardzo wątłą analizę psychologiczną motywów i rozwoju uczuć miłosnych pary bohaterów”J. Kajtoch, jak wyżej, s. 290.. Zwraca to uwagę szczególnie na tle tak udanego studium miłości, jakim wcześniej w twórczości pisarza była Hrabina Cosel.