Bitwa pod Bosrą – bitwa stoczona latem 1147 roku niedaleko Bosry pomiędzy wojskami Królestwa Jerozolimskiego dowodzonymi przez króla Baldwina III a armią Emiratu Damaszku dowodzoną przez Mu'in ad-Din Unura i wspomaganą siłami z Mosulu i Aleppo dowodzonymi przez Nur ad-Dina. Zakończyła się strategicznym zwycięstwem sił z Damaszku.
Tło W 1147 roku Altuntasz, emir Busry i Salchadu popadł w spór ze swoim przełożonym, Mu'in ad-Din Unurem, panem Damaszku. Będąc upokorzonym, Altuntasz postanowił zawrzeć sojusz z krzyżowcami i zgodził się przekazać im swoje dwa miasta. Król Baldwin III zebrał swoją armię, przekroczył rzekę Jordan i ruszył na Bosrę.
Bitwa Wkrótce po rozpoczęciu marszu krzyżowców Baldwina III, armia damasceńska postanowiła się ujawnić. Jak się okazało, jej siły były spore. Wielu krzyżowców rwało się do walki, jednak dowództwo postanowiło rozbić obóz i przeczekać noc. Wysłano ponadto dodatkowe straże na wypadek niespodziewanego ataku ze strony wroga. Następnego dnia, podczas narady wojennej, Baldwin i jego oficerowie zdecydowali się kontynuować marsz na Bosrę walcząc z wrogiem. Mimo silnego naporu tureckich łuczników konnych, krzyżowcy maszerowali w zwartym szyku otoczeni przez łuczników pieszych gotowych do kontrataku.