Irena Konopacka-Semadeni (ur. 5 maja 1901 w Hołuzji, zm. 8 kwietnia 1984 w Warszawie) – polska lekarka (spec. chirurgia stomatologiczna), żołnierz Armii Krajowej (opiekunka cichociemnych), uczestniczka powstania warszawskiego, kierująca jednym ze szpitali brutalnie likwidowanych na Powiślu Czerniakowskim; od 1950 związana z Pomorską Akademią Medyczną w Szczecinie (założycielka i kierownik Kliniki Chirurgii Stomatologicznej).
Życiorys Dzieciństwo i studia Irena Konopacka urodziła się we wsi Hołuzja koło miasta Sarny (od roku 1920 – powiat sarneński, mieszczący się w granicach II RP). Była córką Konstancji z Zaleskich i Wojciecha Antoniego Konopackiego (1867-1953)W rosyjskich dokumentach była rosyjska wersja tego imienia: Albert.Ewa Konopacka, Kronika rodu Konopackich, Drukarnia Wyd. "Bernardinum" w Pelplinie, 1994. , s. 78, 105-106., polskiego inżyniera, pracownika kolei (po tym, jak w 1905 roku utracił majątek w Hołuzji, posiadany przez rodzinę od lat 30. XVIII w.). Dzieciństwo spędziła w Rosji; od 9 roku życia uczyła się w moskiewskiej szkole z internatem dla polskich dziewczynek.