Żurawiej.
W roku 1927 wyszła za mąż za Tadeusza Semadeniego, sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie, rekordzistę Polski w pływaniu. Mieli dwóch synów – Allana Andrzeja (Alika, ur. 1928) i Zbigniewa (ur. 1934).
Okres II wojny światowej We wrześniu 1939 roku Irena Semadeni otrzymała powołanie do wojska, jednak informacje o jej przydziale nie są dostępne. W okresie okupacji niemieckiej utrzymywała rodzinę (mąż był silnie zaangażowany w konspiracyjną działalność przy Delegaturze Rządu na Kraj), prowadząc od roku 1940 do wybuchu powstania (1944) prywatną praktykę dentystyczną w swoim mieszkaniu w Warszawie przy ulicy Noakowskiego 20 m. 3 (wspólnie z Janiną Krzyżanowską-Łopińską, której mężem był Aleksander Krzyżanowski). Jako żołnierz Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej należała do specjalnego referatu KG AK „Ewa-Pers”–„Import”, grupującej kobiety opiekujące się skoczkami-cichociemnymi w czasie ich kwarantanny i aklimatyzacji po zrzutach – ułatwiające poznanie realiów życia w okupowanym mieście, dostarczające broń i fałszywe dokumenty, nazywane „ciotkami cichociemnych”. Należała do grupy Michaliny Wieszeniewskiej (ps. „ciocia Antosia”, „ciotka” m.in. Stanisława Jankowskiego, ps. Agaton)Wspomina o tym S. Jankowski „Agaton”, Z fałszywym Ausweisem w prawdziwej Warszawie, Państwowy Instytut Wydawniczy, wyd.