Rankiem 20 września do piwnic ruin domu Wilanowska 18/20 weszli Niemcy. „Dr Konstancja” przekonywała młodego niemieckiego oficera, że wszyscy ranni to cywile, ale niestety jeden z nich odezwał się po niemiecku, że to są powstańcy. Został zastrzelony jako pierwszy, a potem ów oficer strzelał po kolei do każdego leżącego i kazał „dr Konstancji” potwierdzać zgon. Zabił w ten sposób 110 rannych (w tym kpt. Jana Misiurewicza, ps. „Topolnicki”). Po wyjściu Niemców „dr Konstancja” stwierdziła, że 17 rannych ocalało (niektórych ów oficer nie trafił, innych udało się jej wcześniej zakryć poduszkami, bądź przeżyli pomimo postrzału w głowę)S. Jankowski „Agaton”, Z fałszywym Ausweisem w prawdziwej Warszawie, Państwowy Instytut Wydawniczy, wyd. II, Warszawa 1985, tom 1, s. 413..

Następny niemiecki oficer zgodził się na ewakuację ocalałych rannych; dziesięciu z nich gdzieś zabrano, a z pozostałymi siedmioma „dr Konstancja” przetrwała na parterze domu Okrąg 2 przez 2 tygodnie, na opustoszałym Czerniakowie, aż do kapitulacji Powstania. Wtedy udała się do siedziby Gestapo w al. Szucha i wytargowała przepustkę uprawniającą ją do powrotu na Czerniaków i zorganizowania ewakuowania rannych.