Mikołaj Wisznicki (ur. w majątku Hołowkówka, zm. 22 czerwca 1954 w Beckenham pod Londynem) – tytularny generał brygady, pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, wybitny pedagog, pionier krajoznawstwa, jeden z twórców Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, grafik, malarz, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w majątku Hołowkówka, w powiecie czehryńskim, w rodzinie Władysława herbu Ramułt i Pelagii ze Świętorzeckich. Po ukończeniu gimnazjum w Kijowie wstąpił na tamtejszy Wydział Przyrodniczy Uniwersytetu Świętego Włodzimierza, który ukończył 30 maja 1896 roku otrzymując dyplom przyrodnika-geografa.
W roku 1898 ożenił się z Dorotą Karoliną Lubiewa-Michalską, z którą miał dwie córki: Wandę (ur. 14 maja 1900 roku) i Zofię (ur. 21 sierpnia 1903 roku). Początkowo pracował i mieszkał w Kijowie, a następnie przeprowadził się do Warszawy, gdzie od marca 1904 roku studiował malarstwo w Szkole Sztuk Pięknych.
Od marca 1906 roku wykładał geografię i biologię w Gimnazjum im. Stanisława Staszica oraz w Szkole Średniej Ogólnokształcącej Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej (obecnie Zespół Szkół im. inż. Stanisława Wysockiego przy ulicy Szczęśliwickiej w Warszawie).
Zyskał popularność jako ilustrator i karykaturzysta, współpracował z pismem satyrycznym „Mucha”.