Za postawę na polu walki dwukrotnie odznaczony został Krzyżem Walecznych, a za męstwo w bitwie pod Klewaniem, która została stoczona 17 września 1920 roku, 30 czerwca 1921 roku nadano mu krzyż „Virtuti Militari" V klasy.
Po ustaniu działań wojennych z dniem 1 lutego 1921 roku Mikołajowi Wisznickiemu powierzono funkcję zastępcy dyrektora tworzonego w tym czasie Muzeum Wojska Polskiego. Piastował to stanowisko ponad dwa lata. Następnie został powołany na stanowisko kierownika Referatu Korpusu Kadetów w Oddziale III Sztabu Generalnego. 31 marca 1924 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii). Z dniem 1 października 1924 roku został przydzielony do Korpusu Kadetów Nr 2 w Modlinie na stanowisko komendanta. Powrócił do pracy pedagoga. Wprowadził wiele zmian unowocześniając metodykę pracy z młodzieżą i aktualizując program. 21 grudnia 1925 roku Prezydent RP nadał mu stopień pułkownika, wyłącznie z prawem do tytułu, z dniem przeniesienia w stan spoczynku – 31 marca 1926 roku. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Miał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I i był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I”.