Tadeusz Wojciech Ignacy Wiśniowski (ur. 18 kwietnia 1865 w Stanisławowie, zm. 12 grudnia 1933 w Warszawie) – polski geolog, profesor Politechniki Lwowskiej, członek Akademii Umiejętności (1890), członek Towarzystwa Naukowego we Lwowie, członek (prezes w 1908) Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika, członek honorowy Państwowego Instytutu Geologicznego (1919), członek Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności, stałym członek Rady Wydziału Ogólnego Politechniki Lwowskiej, redaktor czasopisma Kosmos, zastępca członka Komitetu Wydawniczego Muzeum im. Dzieduszyckich we Lwowie.
Życiorys Pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej Wiśniowskich herbu Prus, która została wylegitymowana w Galicji w 1782, z potwierdzeniem szlachectwa w 1821. Była to rodzina patriotyczna. Jego prapradziadek (też Tadeusz Wiśniowski) był uczestnikiem Konfederacji Barskiej. Stryjeczny dziadek Teofil Wiśniowski był jednym z najaktywniejszych spiskowców galicyjskich okresu międzypowstaniowego, za co został stracony we Lwowie w 1847. Stryj Jan Wiśniowski brał udział w Powstaniu na Węgrzech w 1848, po czym wyemigrował do Nowego Yorku, gdzie działał m.in. jako prezes Towarzystwa Polskiego. Jego ojciec, Marceli Wiśniowski, był słuchaczem Akademii Technicznej we Lwowie, następnie pracował jako nauczyciel muzyki i organista w Kołomyi i Stanisławowie.