Sharof Rashidovich Rashidov (uzb. Шароф Рашидович Рашидов; ros. Шараф Рашидович Рашидов, Szaraf Raszydowicz Raszydow; ur. w Dżyzaku, zm. 31 października 1983 w Taszkencie) – uzbecki polityk komunistyczny, pisarz, przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej Uzbeckiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (1950-1959), I sekretarz Komunistycznej Partii Uzbekistanu (od 1959 do śmierci), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR III, IV, V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji, dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1974 i 1977).
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej zamieszkałej w Namanganie (obecnie Dżyzak), od 1939 należał do partii komunistycznej, 1941 ukończył studia na Wydziale Filologicznym Państwowego Uniwersytetu w Taszkencie, a 1948 zaocznie Wyższą Szkołę Partyjną. Od 1935 był nauczycielem w szkole średniej, 1938–1941 sekretarzem odpowiedzialnym i zastępcą redaktora naczelnego wydawanej w Samarkandzie gazety "Lenin yoʻli" (tłum. ścieżka Lenina), 1941–1942 służył w Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie z Niemcami, po ranieniu został odesłany do Uzbekistanu. W latach 1942–1944 był redaktorem naczelnym "Lenin yoʻli", 1944–1947 sekretarzem Komitetu Obwodowego Komunistycznej Partii (bolszewików) Uzbekistanu w Samarkandzie.