thumb|Płk Bogusław Kunc pcha taczkę z ziemią podczas Święta Junackich Hufców Pracy w Jeleniewie (1938). Bogusław Kunc (ur. 1 października 1889 w Suwałkach, zm. 3 marca 1969 w Detroit) – pułkownik administracji Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 1 października 1889 w Suwałkach, w rodzinie Piotra (1850–1911), piwowara, i Lucyny (Lucjanny) ze Żmijewskich (1865–1932). Ukończył siedmioklasową Szkołę Handlową w Suwałkach. W 1911 roku służył w 31. pułku piechoty Obrony Krajowej w Cieszynie. Absolwent Pierwszej Szkoły Oficerskiej w Stróży (1913), po ukończeniu której otrzymał z rąk Józefa Piłsudskiego znak oficerski „Parasol”. Był jednym z pierwszych oficerów Związku Walki Czynnej. W konspiracji używał pseudonimu „Kordian”.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 380. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 roku pełnił służbę w 32 pułku piechoty w Modlinie na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu sztabowego.