Dwukrotnie (w 2004 i w 2008) bez powodzenia kandydował na burmistrza Belgradu. W 2008 dołączył do Tomislava Nikolicia, który opuścił SRS, współtworząc z nim Serbską Partię Postępową. Był wiceprzewodniczącym tego ugrupowania, a w 2012, po objęciu przez założyciela SNS urzędu prezydenta Serbii, stanął na czele partii. W 2012 został także pierwszym wicepremierem i ministrem obrony w rządzie Ivicy Dačicia. Z tej drugiej funkcji ustąpił w 2013 w czasie rekonstrukcji gabinetu.
Premier Serbii W 2014 sygnował swoim nazwiskiem koalicję wyborczą powołaną na potrzeby przedterminowych wyborów parlamentarnych. Sojusz odniósł zdecydowane zwycięstwo, zdobywając ponad 48% głosów i 158 mandatów. 22 kwietnia 2014 został desygnowany na urząd premiera. 27 kwietnia tegoż roku wygłosił exposé przed Zgromadzeniem Narodowym i przedstawił członków rządu. Tego samego dnia parlament większością 198 głosów za przegłosował wotum zaufania wobec jego gabinetu.