Gdy władze Porto San Giorgio zaprotestowały, kolekcjoner wypłacił jeszcze 300 skudów na rzecz gminy. Obrazy trafiły następnie do kolekcji Dudleya. Eksponowano je w Egyptian Hall w Londynie. Zanotowali ich obecność brytyjski krytyk sztuki Joseph Archer Crowe oraz włoski historyk Giovanni Battista Cavalcaselle. W 1876 obrazy z poliptyku zakupił Martin Colnaghi. Zaraz potem dzieło uległo rozproszeniu.
Obraz z Maryją Panną, stanowiący centralną część poliptyku, trafił do kolekcji Cook w Richmond (obecnie część Londynu). Od tej pory obraz zaczęto nazywać Madonna Cook. Od 1944 znajdował się w kolekcji Kress (Samuel H. Kress Collection). Od 1952 w National Gallery of Art. Obraz restaurowano w 1938, 1945 oraz 1959 (Pichetto, Modestini). W 1961 przez pewien czas Madonna Cook była eksponowana razem z pozostałymi częściami poliptyku na wystawie w Wenecji.