Administrator kolonialny W latach 1863–1882 przebywał na Wyspie Man, gdzie pełnił urząd gubernatora porucznika. Choć wyspa nigdy nie była formalnie kolonią, to w dziewiętnastowiecznej praktyce obowiązki jej gubernatora porucznika i gubernatorów kolonii były stosunkowo zbliżone. W 1884 został mianowany gubernatorem Wiktorii, co było już wówczas stanowiskiem bez poważniejszego znaczenia politycznego, bowiem realną władzę w kolonii sprawował jej rząd autonomiczny z premierem na czele. W 1889 został przeniesiony na urząd gubernatora Kolonii Przylądkowej i zarazem brytyjskiego wysokiego komisarza Afryki Południowej.
Późniejsze życie Po powrocie do kraju został kreowany parem dziedzicznym jako 1. baron Loch. W Izbie Lordów zdecydował się zasiąść w ławach Liberalnych Unionistów, niewielkiej partii, która powstała w wyniku rozłamu w Partii Liberalnej i tworzyła wówczas koalicję rządową z konserwatystami. Jako parlamentarzysta był szczególnie aktywny w kwestiach dotyczących kolonii. Zmarł w Londynie w czerwcu 1900 w wieku 73 lat, tytuł lordowski odziedziczył po nim jego starszy syn Edward, zawodowy żołnierz i późniejszy generał.