U Fibulomyces tworzy się dużo więcej pokoleń, błonka jest grubsza a strzępki subhymenium są liczniejsze i silniej z sobą splątane. Strzępki Athelia są szkliste nawet w subikulum, podczas gdy u Confertobasidium są brązowe.
Większość gatunków u Athelia identyfikuje się na podstawie liczby sterygm oraz wielkości i kształtu zarodników, pomocne jest także określanie liczby sprzążek na septach u podstawy podstawek.
Są to głównie nadrzewne grzyby saprotroficzne rozwijające się na martwym drewnie lub korze i powodujące białą zgniliznę drewna, ale opisano dwa gatunki grzybów naporostowych (Athelia arachnoidea i Athelia epiphyllea).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Atheliaceae, Atheliales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Takson utworzył Christiaan Hendrik Persoon w 1822 r.Gatunkiem typowym jest Athelia epiphylla Pers. 1822. > Synonim Fibularhizoctonia G.C. Adams & Kropp. Polską nazwę podał Władysław Wojewoda w 1998 r., używał też nazwy pajęczynka.