Manfred Mannke (ur. 25 września 1935 w Essen, zm. 15 sierpnia 1962) – polski szachista pochodzenia niemieckiego.
Życiorys Jako junior odnosił sukcesy w Niemczech. W 1955 r. przyjechał do Warszawy na turniej szachowy rozgrywany w ramach Międzynarodowego Festiwalu Młodzieży i Studentów. Podczas festiwalu poznał swoją przyszłą żonę, Barbarę. Wkrótce wstąpił do warszawskiego klubu szachowego "Drukarz", czyniąc szybkie postępy. W 1957 r. zdobył w barwach tego klubu brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski. W 1958 r. zajął VIII m. w półfinale indywidualnych mistrzostw Polski, rozegranym we Wrocławiu. W 1959 r. podzielił III-IV m. w mistrzostwach Warszawy oraz zajął V miejsce w rozegranym w Bydgoszczy półfinale MP, zdobywając awans do rozegranego w 1960 r. we Wrocławiu finału mistrzostw Polski. W turnieju tym zajął wysokie V miejsce, zdobywając tytuł mistrza krajowego. W 1961 r. podzielił V-VI m. w mistrzostwach Warszawy oraz podzielił VI-VII m. w kolejnym półfinale MP, który odbył się w Piotrkowie Trybunalskim (nie zdobywając awansu).
W klubie "Drukarz" zajmował się szkoleniem, tak zapamiętał Manfreda Mannke jego wychowanek, mistrz Kazimierz Marcinkowski: