Ród Szamotulskich, panujący w Szamotułach, składał się z dwóch gałęzi. W drugiej połowie XV wieku nastąpiły zmiany w związku z podziałami majątkowymi właścicieli Szamotuł pochodzących ze szlacheckiego rodu Świdwów Szamotulskich herbu Nałęcz. Wtedy na północ od miasta powstała druga rezydencja zamkowa. Badania architektoniczne wskazały na zbudowanie jej w połowie XV stulecia, co potwierdziły wzmianki w źródłach pisanych. W 1473 mowa jest o „nowym domu” we dworze Piotra Szamotulskiego. Wydaje się jednak, że Piotr, który zmarł w 1473, sam kontrolował całe Szamotuły, a bratankowie być może nawet tu nie rezydowali np. Jan Świdwa zapisał w 1473 żonie oprawę na Kaźmierzu. Historycy uważają, że dopiero po śmierci Piotra Szamotulskiego w 1473 nastąpił podział majątku szamotulskiego, w ramach którego stary zamek otrzymał Jan Świdwa, a Andrzej Szamotulski syn Piotra musiał podjąć budowę nowej rezydencji na północ od miasta. Według innej wersji zamek powstał wcześniej, co oparto na wzmiance z 1461 o budowie przez Piotra „fortalicjum” w dobrach ciotki Anny.