Tadeusz Starzyński vel Tadeusz Parowski vel Tadeusz Rylski ps.: Ślepowron, Narcyz, Gzyms (ur. w Kijowie, zm. 26 kwietnia 1970 w Warszawie) – polski prawnik, policjant, komisarz Policji Państwowej, żołnierz Wojska Polskiego, oficer Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, kapitan piechoty, cichociemny.
Życiorys Uczęszczał do gimnazjów w kilku miastach, po ukończeniu Gimnazjum Męskiego Filologicznego Spółki Cywilnej Szkoły Średniej (tzw. Szkoły Lubelskiej) w Lublinie zdał maturę w 1922 roku. W czasie nauki w tym gimnazjum zaciągnął się jako ochotnik do 23 pułku piechoty im. płk. Leopolda Lisa-Kuli VI Brygady Piechoty Legionów i walczył na froncie litewsko-białoruskim w czasie wojny polsko-bolszewickiej.
W latach 1922–1924 studiował na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego i ekonomię na Uniwersytecie Lubelskim, jednak nie ukończywszy studiów wstąpił w 1925 roku do Policji Państwowej, z którą związał się na kolejne 15 lat. thumb|left|Rodzina Tadeusza Starzyńskiego podczas wycieczki do Augustowa w 1939 r. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1931 i 578. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.