Uczestniczył w pracach wielu gremiów branżowych, w tym był członkiem Polskiego Komitetu Normalizacyjnego. Zasiadał w komitecie redakcyjnym czasopisma „Gaz i Woda”. Ogłosił m.in. artykuł Wodociąg lwowski („Przegląd Hygieniczny”, Lwów 1902).
Przez swoje zaangażowanie w tej sferze rozpoczął nad sobą niejako kult wśród ludności Lwowa. Za swoją pracę otrzymywał podziękowania od rady miejskiej we Lwowie w latach 1901, 1918, 1928, 1932, 1933. 27 listopada 1929 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi na polu pracy narodowej, zawodowej i naukowej”..
Podczas urlopu 22 lipca 1934 utonął w Bałtyku przy próbie ratowania tonącej kobiety (według innej relacji ratując kilka osób). Został pochowany w alei zasłużonych na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie 26 lipca 1934. Pogrzeb został zorganizowany na koszt miasta Lwowa.
Przypisy
Bibliografia Bolesław Chwaściński, Alexandrowicz Stanisław, w: Słownik biograficzny techników polskich, zeszyt 3 (redaktor naczelny Tadeusz Skarzyński), Warszawa 1993, s.