Petrel reliktowy (Pterodroma magentae) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny burzykowatych (Procellariidae). Występuje endemicznie na Wyspach Chatham. Krytycznie zagrożony wyginięciem.

Taksonomia Gatunek opisali po raz pierwszy Enrico Hillyer Giglioli i Tommaso Salvadori w roku 1868 pod nazwą Aestrelata magentae. Holotyp został odstrzelony przez Gigliolego 22 lipca 1867 podczas podróży na włoskim okręcie Magenta (od niego pochodzi nazwa gatunkowa). Za miejsce zebrania holotypu podano współrzędne 39°38'S 125°58'W (punkt ten znajduje się na południowym Oceanie Spokojnym). Giglioli stwierdził, że obserwował ptaki tego gatunku jeszcze dwa razy w sierpniu 1867.

Wedle niektórych starszych klasyfikacji uznawano go za podgatunek petrela polinezyjskiego (Pterodroma alba). Monotypowy.

Zasięg występowania Morski zasięg występowania obejmuje około 1,85 mln km², jednakże petrel reliktowy gniazduje jedynie w południowej części wyspy Chatham mieszczącej się w archipelagu wysp Chatham na obszarze jedynie 2 km². Gniazduje 4–6 km w głąb lądu, nieopodal gęstego lasu.