Bitwa pod Castiglione – starcie zbrojne pomiędzy wojskami francuskimi i cesarskimi wojskami austriackimi, które miało miejsce 9 września 1706 r. na froncie włoskim w trakcie hiszpańskiej wojny sukcesyjnej.
Po klęsce w bitwie pod Turynem główne siły francuskie wycofały się do kraju w celu ochrony własnego terytorium przed spodziewaną ofensywą sił koalicyjnych.
Część wojsk francuskich dowodzona przez generała Jacques’a Eléonora Rouxela de Grancey w sile 25 batalionów piechoty i 35 szwadronów kawalerii (łącznie 15 tys. żołnierzy) z 30 działami, skierowała się ku Mincio, gdzie jej zadaniem miała być obserwacja ruchów wojsk cesarskich dowodzonych przez księcia Fryderyka Heskiego.
Siły te zajęły tymczasem miasto Castiglione, a następnie obległy miejscowy zamek z francuską załogą. Skierowała prośbę o pomoc do Rouxela, który wkrótce wyruszył z odsieczą. W tej sytuacji Fryderyk Heski wydzielił kilka oddziałów, pozostawiając je dla oblegania zamku, a z resztą wojska podążył w kierunku nadciągających Francuzów. Jego siły składały się z 17 batalionów piechoty, 30 szwadronów jazdy (łącznie 10 tysięcy ludzi) i 24 dział.