Natałka Połtawka (ukr. Наталка Полтавка) – opera w trzech aktach Mykoły Łysenki, wystawiona po raz pierwszy w Odessie.
Osoby Natałka – sopran; Horpyna Terpyłycha – mezzosopran; Petro – tenor; Mykoła – baryton; Teterwakowski – tenor; Makohonenko – bas.
Historia utworu Cechą charakterystyczną sztuki teatralnej Iwana Kotlarewskiego pod tytułem „Natałka Połtawka”, będącej pierwowzorem literackim opery Łysenka, jest obecność wielu partii wokalnych, których źródłem są pieśni oparte na kulturze ludowej Ukrainy. Niektóre z pieśni stworzone były przez samego autora sztuki, który inspirował się motywami muzyki ludowej (np Wijut’ witry, wijut’ bujni, Wije witer horoju, Wydno szliachy połtawśkiji, Oj, ja diwczyna Połtawka). Pieśniom opracowanym przez Kotlarewskiego towarzyszą również utwory autentyczne, przejęte wprost z ukraińskiego folkloru (Oj pid wyszneju, pid czereszneju, U sosida chata biła, Did rudyj i baba ruda)Ю.Л. Булаховская, Афористичность писательского слова (на материале русской и украинской литератур ХIХ–ХХ веков), „Русская литература. Исследования” 2008, вип. 12, с. 30.. Z tego też powodu od samego początku opracowanie muzyczne Natałki Połtawki było obiektem zainteresowania różnych kompozytorów, a melodie do poszczególnych partii powstawały już za życia autora.