Kaiyuan si (Klasztor Żelaznego Buddy, chiń. 開元寺) – chiński klasztor buddyjski, najstarszy klasztor Chaozhou. Znany także jako Chaozhou Kaiyuan si.
Historia klasztoru Klasztor został wybudowany w 685 lub w 548 roku. Jego pierwotna nazwa to Dayun. Na początku panowania dynastii Tang został nazwany Longxing. W roku 738 cesarski dekret nakazał budowę jednej świątyni w każdej prowincji chińskiej. Miały być one nazwane według roku budowy, dlatego przemianowano ten klasztor na Kaiyuan.
W 902 roku w klasztorze przebywało 3000 mnichów. Potem klasztor był kilkakrotnie palony. W 1797 roku został wyremontowany.
Klasztor Kaiyuan jest obecnie największą świątynią w Chaozhou, chociaż jego obecna wielkość to 1/10 oryginalnego rozmiaru. Zajmuje obszar 20000 metrów kwadratowych)
Istniejące budynki to: brama Waishan, brama Neishan, Lingyuange, Tiefodian, Bilucangjingge, Guanyinge, Simianfoge, biblioteka Mingyang, pawilon poświęcony pamięci mnicha Baosonga, pawilon poświęcony pamięci mnicha Tiruna, 108 luohantang, Guanyinyuan, Chanyuezai i Cengliao.