Niekiedy używano również zbroi płytowej bądź kolczugi.
Rydwany takie były wolniejsze od lekkich, lecz było je trudniej pokonać, a opancerzenie koni zwiększało użyteczność w walce.
Rydwany z kosami
Sposoby przeciwdziałania thumb|Gdy rydwan zwalniał, atakujący zabijali konie, co czyniło go niezdatnym do dalszej walki (scena z bitwy pod Gaugamelą) Na początku bitew często dochodziło do starcia wrogich rydwanów, wówczas większość jednostek ginęła.
Rydwanom przeciwdziałano: Ustawiając pale wbite na polu bitwy. Rydwan nie mógł się przecisnąć, co zmuszało załogę do dalszej walki pieszo. Wykopując zamaskowane doły. Jeżeli koło rydwanu wpadło do takiego wgłębienia, rydwan przewracał się. Jazda często zachodziła rydwany od tyłu; te nie mogąc jej stratować były łatwym celem. Rydwan po uderzeniu w szyki wroga zwalniał, był to dobry moment dla atakujących, by łatwo zabić załogę i konie. Opancerzone słonie bojowe były doskonałą obroną przed rydwanami.