O Jasiu mocarzu (Der starke Hans) – baśń braci Grimm opublikowana po raz pierwszy w trzecim wydaniu Baśni w 1837 roku (tom 2, nr 166).
Treść Kiedy Jaś miał dwa lata, został wraz z matką porwany przez bandę zbójców. Zbójcy zabrali ich do swojej kryjówki. Nie zrobili im krzywdy, ale zmusili matkę, by od tej pory opiekowała się ich jaskinią. Mijały lata. Jaś w miarę jak dorastał stawał się coraz silniejszy. W wieku dziewięciu lat został pobity przez herszta zbójców, kiedy zapytał się go kto jest jego ojcem, dlatego poprzysiągł zemstę. Rok później sporządził mocny jodłowy kij, podszedł do herszta i ponowił pytanie. Kiedy herszt znów go uderzył, Jaś z pomocą kija pobił go do nieprzytomności. To samo spotkało pozostałych zbójców w jaskini. Mogli już wraz z matką wrócić do domu i Jaś poznał swojego ojca. Ojciec bardzo się ucieszył z powrotu matki i syna, tym bardziej, że przynieśli wiele kosztowności zabranych z jaskini zbójców. Szybko okazało się, że Jaś dysponuje ogromną siłą. Zbudowali nowy dom (stary Jaś niechcący rozwalił), kupili grunty i bydło. Jaś był tak mocny, że mógł orać ziemię prawie bez pomocy wołów. Dzięki niemu stali się bogatymi rolnikami