Plan hrabiego sprawdził się – w 1787 roku Hesja-Kassel podjęła próbę aneksji hrabstwa, lecz jego wojska schroniły się w twierdzy. Długotrwałe oblężenie pozwoliło na wypracowanie dogodnej pozycji negocjacyjnej – rozejm, gwarantowany wsparciem Prus i Hanoweru, zapewniał hrabstwu niepodległość, a potem niezależność w granicach II Rzeszy i Republiki Weimarskiej.
Oświecony monarcha Wilhelm czerpał spore profity dzięki rozwojowi przemysłu na swoich ziemiach – zakładał młyny, ceglarnie, hamernie, również manufakturę czekolady w Steinhude, młyn papierowy w Ahrensburgu oraz odlewnię w Bückeburgu. Starał się również przyciągać kolonistów z pomocą ulg podatkowych czy grantów w postaci darmowych domów do zasiedlenia lub zboża. Na dwór zapraszał wielkie umysły tamtych czasów, jak Thomas Abbt czy Johann Gottfried Herder.
thumb|Twierdza Wilhelmstein wybudowana na rozkaz hrabiego Wilhelma