Fabryka ta wytwarzała początkowo około 500 karabinów rocznie, a po decyzji Sejmu Wielkiego w 1792 roku produkcję tę podwojono. Na mocy ustawy sejmowej wydanej w dniu 8 października 1789 roku rozpoczęła ona produkcję karabinów z gwintowaną lufą na potrzeby piechoty wojska polskiego. Ustawa ta była później uzupełniana i przewidywała według ustaleń Sejmu Czteroletniego wyprodukowanie broni krajowej produkcji na potrzeby utworzenia czterech batalionów strzelców, a następnie kolejnych podobnych tworzonych przy batalionach pieszych wojska polskiego. Oddziały te miały być uzbrojone w nowy oraz bardziej skuteczny rodzaj broni strzeleckiej – sztucery z gwintowaną lufą. Oprócz karabinów przeznaczonych dla wojska zakład wykonywał również pistolety oraz karabiny myśliwskie. Roczną produkcję fabryki historycy obliczają na ok. 2000 sztuk.
W fabryce produkowany był w latach 1790–1794 tzw. sztucer kozienicki, skałkowy sztucer piechoty oraz pierwszy polski karabin z gwintowaną lufą przeznaczony dla wojska polskiego.
Zobacz też Sztucer kozienicki
Przypisy
Kategoria:Gospodarka I Rzeczypospolitej Kategoria:Producenci broni strzeleckiej Kategoria:Polskie przedsiębiorstwa zbrojeniowe Kategoria:Obiekty budowlane w Kozienicach Kategoria:Fabryki w Polsce