W nowej placówce utworzono m.in. Katedrę i Zakład Protetyki Dentystycznej, których organizację i kierownictwo powierzono Janinie Galasińskiej-Landsbergerowej. Poza pracą organizacyjną i dydaktyczną wykonywała badania naukowe, uzyskując: w roku 1947 – stopień doktora med. dent., w roku 1948 – stopień docenta, w roku 1949 – tytuł profesora nadzwyczajnego, w roku 1958 – tytuł profesora zwyczajnego. W roku 1949 przebywała na rocznym stypendium w klinikach protetyki stomatologicznej w Chicago i Nowym Jorku. W latach 1950–1952 pełniła funkcję kierownika Oddziału Stomatologicznego.
W roku 1958 ponownie zamieszkała w Warszawie, gdzie otrzymała stanowisko kierownika Katedry Protetyki Stomatologicznej Akademii Medycznej, a następnie stanowiska: w latach 1966–1969 – kierownika Oddziału Stomatologii, w latach 1970–1973 – dyrektora Instytutu Stomatologii, który utworzyła, opierając się na tradycjach Państwowego Instytutu Dentystycznego.
Była cenionym dydaktykiem, zaangażowanym w kształcenie przed- i podyplomowe (organizowała kursy szkolenia podyplomowego w Łodzi i Warszawie), oraz opiekunem w przewodach doktorskich i habilitacyjnych – od roku 1958 pełniła funkcję promotora w 15 przewodach doktorskich i opiekuna naukowego czterech habilitacji.