Zhaojue si () – chiński klasztor buddyjski szkoły chan, położony na północ od Chengdu. Największy klasztor w Chengdu.
Historia klasztoru Klasztor ten został założony w okresie zhengguan (貞觀) w czasie panowania dynastii Tang, czyli pomiędzy 627 a 649 rokiem. Znajduje się u podnóża góry Weifeng (威風山) na północ od miasta Chengdu (成都) w prowincji Syczuan. Jest także znany jako "najlepszy klasztor chan w zachodnim Syczuanie" (川西第一禪林). Klasztor ten cieszył się opieką wielu cesarzy, którzy wyposażali go w królewskie stele.
Jego oryginalna nazwa to Jianyuan (建元). W okresie xuanzong (唐宣宗) w czasie panowania dynastii Tang zmieniono nazwę na Zhaojue. Nazwa ta odnosi się do zasady Dharmy Buddy, iż "ten, który osiąga oświecenie, oświeca innych".
W okresie shenzong (宋神宗) dynastii Song (1078–1085) klasztor otrzymał tytuł "Lasu Chan Dziesięciu kierunków (十方叢林)""Las chan" jest synonimicznym określeniem "klasztoru chan".
W okresie chongning (1102–1106) dynastii Song, opatem klasztoru został mistrz chan i nauczyciel cesarski Yuanwu Keqin (圓悟克勤) (1063–1135) i klasztor otrzymał cesarski tytuł "Las Chan" (禪林).