Maria Kuryluk jest pochowana z mężem i synem na warszawskim Cmentarzu Powązki Wojskowe w grobie zaprojektowanym przez Ewę Kuryluk (kwatera A 27 rz. Tuje m. 20)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. thumb|Grób Kuryluków na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Twórczość literacka Opowiadania, reportaże, wiersze i przekłady Marii Kuryluk ukazały się w czasopismach „Rzeczpospolita”, „Odrodzenie”, „Nowa Kultura” i „Zeszyty Literackie”. Niemieckojęzyczna spuścizna Miriam Kohany, tragiczne świadectwo jej ukrytego życia, została odnaleziona dopiero niedawno przez Ewę Kuryluk, która przełożyła na polski i opublikowała niektóre wczesne wiersze matki. Jest ich w sumie ponad sto, najwcześniejsze pochodzą z 1936 roku. Cechuje je mroczny nastrój. Nad pięknem przyrody i marzeniami o miłości dominuje groza polityczna. Młoda poetka nazywa Hitlera (Führer) strasznym „uwodzicielem” (Verführer) narodu niemieckiego.

Ewa Kuryluk upamiętniła postać matki w powieściach Goldi (2004) i Frascati (2009) oraz w instalacjach Lecą żółte ptaki (2001), Tabuś (2005) i Tryptyk na żółtym tle (2010).

Galeria zdjęć

Przypisy