Camillo Siciliano di Rende (ur. 9 czerwca 1847 w Neapolu, zm. 16 maja 1897 na Monte Cassino) – włoski kardynał i dyplomata.
Życiorys Pochodził ze szlacheckiego rodu z Neapolu. Początkowo kształcił się w Priedigrotta. W 1860 roku wyemigrował wraz z rodzicami do Francji, którzy towarzyszyli zbiegłym z Królestwa Obojga Sycylii władcom z dynastii Burbonów (był to okres zjednoczenia Włoch). Kontynuował naukę w niższym seminarium duchownym niedaleko Orleanu. W 1867 roku podjął studia na Uniwersytecie Gregoriańskim, a także w Collegio Capranica w Rzymie. Święcenia kapłańskie otrzymał w rodzinnym Neapolu 3 czerwca 1871. Przez siedem miesięcy pracował duszpastersko w archidiecezji westminsterskiej w Anglii, po czym powrócił do Neapolu, gdzie posługiwał wśród społeczności francuskiej i angielskiej.
28 grudnia 1877 papież Pius IX mianował go ordynariuszem diecezji Tricarico. Sakry biskupiej udzielił mu kard. Flavio Chigi, archiprezbiter bazyliki laterańskiej. W sierpniu 1878 otrzymał tytuł asystenta Tronu Papieskiego. 12 maja 1879 mianowany arcybiskupem metropolitą Benewentu. Tego samego dnia otrzymał paliusz. Od 26 października 1882 pełnił również obowiązki nuncjusza we Francji.