Walenty Ponikowski, ps. „Walek” (ur. 10 stycznia 1908 w Koprzywnicy, zm. 12 września 1985 w Kołobrzegu) – członek konspiracyjnej organizacji „Odwet” w czasie II wojny światowej, żołnierz oddziału partyzanckiego AK „Jędrusie”, starszy sierżant czasu wojny.
Życiorys Okres przedwojenny Pochodził z wielopokoleniowej rodziny rzemieślników szewskich. Urodził się 10 stycznia 1908 w Koprzywnicy jako czwarte dziecko Jana i Walerii z Mazurkiewiczów. Do wybuchu II wojny światowej był członkiem Rzemieślniczego Cechu Kombinacyjnego w Koprzywnicy, pomagał w gospodarstwie ojca i zarazem pracował zarobkowo przy regulacji rzek Wisły, Koprzywianki oraz Czarnej.
Okres II wojny światowej Po wybuchu II wojny światowej zgłosił się do wojska jako ochotnik. Po porażce września 1939 powrócił w rodzinne strony. W styczniu 1940 przystąpił do założonej przez Władysława Jasińskiego ps. „Jędruś” konspiracyjnej organizacji „Odwet". Zaprzysiężony i przeszkolony do walk leśnych, wywiadu oraz kolportażu tajnej prasy przyjął pseudonim „Walek”. Wraz z powołaniem przez Władysława Jasińskiego grupy bojowo-dywersyjnej „Jędrusie” został jej aktywnym członkiem. Pozostał takim również po śmierci jej założyciela i objęciu dowództwa przez Józefa Wiącka ps. „Sowa”. W okresie działania grupy brał udział w większości akcji zbrojnych i sabotażowych (tzw.