Obrazy zostały ofiarowane przytułkowi przez Marceliana Manuela Rodrigueza, proboszcza mozarabskiego kościoła św. Łukasza. W 1909 roku obrazy przeniesiono do utworzonego z inicjatywy markiza de la Vega Inclán muzeum i od tamtej pory należą do jego stałej kolekcji.
Opis i geneza obrazu Taki sposób ukazania św. Bartłomieja nie występuje w żadnej innej wersji Apostolados. Apostoł odziany jest w żółtą tunikę, a na ramieniu ma przewieszony płaszcz w tym samym kolorze. Jest mężczyzną w średnim wieku o ciemnym zaroście. W prawej ręce trzyma nóż, atrybut symbolizujący jedną z kar jaką mu zadano przed męczeńską śmiercią: został obdarty ze skóry. Najciekawszym jednak elementem jest bardzo rzadko przedstawiany drugi atrybut Bartłomieja, trzymany w lewej dłoni: łańcuch. Motyw był popularny w średniowiecznej ikonografii a swoje korzenie wywodzi ze Złotej legendy Jakuba de Voragine’a, opowieści o żywotach świętych powstałej w latach 1260–1270. Według przekazu św. Bartłomiej głosząc ewangelizację dotarł do Indii, gdzie zdemaskował fałszywego bożka Astarotha a jego czyn skomentował inny bożek o imieniu Berith: „Wasz bóg skrępowany jest ognistymi łańcuchami i ani mówić, ani odetchnąć nie może od chwili, gdy Bartłomiej wszedł do świątyni. A Bartłomiej to przyjaciel wszechmocnego Boga”.