Około 784 r. do klasztoru przybył Chengguan, główny mistrz szkoły huayan i poprosił mnichów o wybudowanie pawilonu, w którym mógłby pisać swoje dzieła. Mnisi spełnili prośbę, co świadczy o wielkiej reputacji jaką się cieszył. Klasztor nosił wtedy nazwę Huayan. Chengguan przebywał na górze Wutai przez około 10 lat i stąd wzięło się jego nazwisko QingliangImre Hamar. An Ideal Scholar-Monk: Chengguan. Str. 72.
Klasztor został odbudowany przez mistrza chan Miaofenga Fudenga (1540-1612), który został jego opatem. Odbudowując klasztor Miaofeng wykorzystał rewolucyjną technikę budowlaną epoki Ming zwaną "bezbelkową" lub "nieograniczoną" (chin. wuliang dian). Budynki były murowane z cegły, a grube mury wspierały sklepienia łukowe i podniesione stropy bez wykorzystywania drewnianych ram. Do tej pory ten system wykorzystywano jedynie w grobowcach i pagodach. Z dwunastu znanych przykładów tej architektury, aż pięć pochodzi właśnie od MiaofengaThe Boundless Hall, źródło 2.
Obecnie w klasztorze znajduje się 400 pomieszczeń. Zostały one wybudowane w stylu naśladującym styl dynastii Ming i Qing. Klasztor zajmuje 80000 metrów kwadratowych powierzchni.