Przeciwnicy często określają ich mianem wahabitów, ale oni sami twierdzą, że są oddzielnym ruchemRubin Barry M., Guide to Islamist Movements, M.E.Sharpe, 2009. Część uczonych przyznaje im racjęMuneer Goolam Fareed, Legal reform in the Muslim world, Ann Arbor: University of Michigan Press, 1994Hiro Dilip , Apocalyptic Realm: Jihadists in South Asia, New Haven: Yale University Press, 2012Brown Daniel W., Rethinking Tradition in Modern Islamic Thought, w: Cambridge Middle East Studies, Vol. 5, Cambridge: Cambridge University Press, 1996. Większość zwolenników Ahl al-Hadis zamieszkuje subkontynent indyjski, podczas gdy salafitów można spotkać głównie w świecie arabskim i w Azji Południowo-Wschodniej. Szacuje się, że Ahl al-Hadis na terenie Bangladeszu, Indii i Pakistanu jest popierany przez około 60 milionów osób. Niektóre organizacje są wspierane finansowo przez Arabię Saudyjską. Na terenie Pakistanu działa partia Dźamiat Ahl-e Hadis, stanowiąca polityczne skrzydło ruchu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ahl al-Hadis · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.