Lawrence Eugene Doby (ur. 13 grudnia 1923, zm. 18 czerwca 2003) – amerykański baseballista, który występował na pozycji środkowozapolowego.
Karierę rozpoczął w 1942 w zespole Newark Eagles, występującym w Negro National League. W latach 1943–1945 służył w U.S. Navy. W 1946 wystąpił w Negro World Series, w których Eagles pokonali Kansas City Monarchs 4–3. W lipcu 1947 został pierwszym Afroamerykaninem w American League, podpisując kontrakt z Cleveland Indians.
W Major League Baseball zadebiutował 5 lipca 1947 w meczu przeciwko Chicago White Sox na Comiskey Park jako pinch hitter. W sezonie 1948 zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Indians pokonali Boston Braves 4–2; w meczu numer 4 po piłce narzuconej przez Johnny'ego Saina, zdobył home runa jako pierwszy Afroamerykanin w World Series. W 1949 po raz pierwszy wystąpił w All-Star Game. W sezonie 1952 zdobył najwięcej w American League home runów (32), runów (104) i uzyskał najlepszy wskaźnik slugging percentage (0,541). 4 czerwca 1952 w meczu przeciwko Boston Red Sox zaliczył cycle jako czwarty zawodnik w historii klubu.
W 1954 zwyciężył w lidze w klasyfikacji pod względem liczby zdobytych home runów (32) i zaliczonych RBI (126), a w głosowaniu do nagrody MVP American League zajął 2.