W pierwszej reprezentacji Meksyku Pulido zadebiutował za kadencji selekcjonera Trellesa, 8 stycznia 1967 w przegranym 0:2 meczu towarzyskim ze Szwajcarią. W tym samym roku znalazł się w składzie na mistrzostwa CONCACAF, podczas których rozegrał cztery z pięciu możliwych meczów, zajmując ze swoją drużyną drugie miejsce w turnieju. Premierowego gola w kadrze narodowej strzelił 27 sierpnia 1968 w wygranym 3:1 sparingu z Chile, natomiast w 1970 roku został powołany przez trenera Raúla Cárdenasa na mistrzostwa świata w Meksyku. Tam był podstawowym zawodnikiem swojego zespołu, rozgrywając trzy spotkania; w fazie grupowej z ZSRR (0:0) i Belgią (1:0), a także w ćwierćfinale z Włochami (1:4). Meksykanie, pełniący wówczas rolę gospodarzy, po raz pierwszy w historii na mistrzostwach świata zdołali wyjść z grupy, w której zajęli drugie miejsce, lecz odpadli z mundialu zaraz potem, w ćwierćfinale. W późniejszym czasie występował jeszcze w eliminacjach do mistrzostw świata 1974, podczas których pojawiał się na boiskach siedmiokrotnie, strzelając gola w konfrontacji z Curaçao (8:0), jednak meksykańska reprezentacja kosztem Haiti nie zakwalifikowała się ostatecznie na tamten mundial.