Bozon Higgsa w modelu standardowym fizyki cząstek jest opisany przez teorię Jeśli ma ona biegun Landaua, ten fakt ustanawia „więzy trywialności” („triviality bound”) na masę Higgsa. Więzy te zależą od skali, w której oczekiwana jest nowa fizyka i maksymalnej dopuszczalnej stałej sprzężenia (fizyczna wartość jest nieznana). Dla dużych sprzężeń wymagane są metody nieperturbacyjne. W tym kontekście użyteczne mogą być też metody obliczenia na sieciNa przykład – sugeruje MH < 710 GeV..
Ostatnie wyniki Rozwiązania problemu bieguna Landaua wymaga obliczenia funkcji Gell-Manna-Lowa dla dowolnego i jej asymptotycznego zachowania dla Jest to bardzo trudne i przez wiele lat było uważane za niewykonalne: obliczenia z wykorzystaniem diagramów pozwalają wykorzystać tylko kilka współczynników rozwinięcia, które nie pozwalają badać funkcji w całości. Postęp stał się możliwy po rozwinięciu przez Lipatowa metody obliczenia dużych rzędów teorii perturbacyjnejL.N. Lipatov, Zh.Eksp.Teor.Fiz. 72, 411 (1977) [Sov.Phys. JETP 45, 216 (1977)].. Teraz można próbować interpolować znane współczynniki ich zachowaniem w wysokim rzędzie i sumować szereg perturbacyjny. Pierwsze próby rekonstrukcji funkcji świadczyły o trywialności teorii Zastosowanie bardziej zaawansowanych metod sumowania dało wykładnikowi w granicy wartość bliską jeden.