Księstwo Saksonii-Gothy-Altenburga (niem. Herzogtum Sachsen-Gotha-Altenburg) – księstwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego powstałe w wyniku zjednoczenie ziem linii ernestyńskiej dynastii Wettynów, a dokładnie księstw Saksonii-Gothy i Saksonii-Altenburga. W 1826 roku w wyniku nowego podziału ziem dynastii Wettynów zlikwidowane. Do 1806 kraj Związku Reńskiego. W latach 1815–1826 państwo Związku Niemieckiego. Stolicą księstwa było miasto Gotha.
Historia Księstwo zostało utworzone w 1672 roku, po śmierci Fryderyka Wilhelma III, ostatniego księcia Saksonii-Altenburga. Jego dobra w części odziedziczył Ernest I Pobożny, książę Saksonii-Gotha (który był żonaty z kuzynką Fryderyka Wilhelma, Elżbietą Zofią). Po jego śmierci w 1675 roku, księstwem miało zarządzać wspólnie siedmiu synów Ernesta. W 1680 roku zdecydowali jednak oni o podziale ojcowizny. W wyniku układu, najstarszy z braci Fryderyk I utrzymał się w Saksonii-Gocie-Altenburgu. Pozostałym wydzielono księstwa.