Od stycznia 1999 do października 2000 był burmistrzem Belgradu. W wyniku przedterminowych wyborów w 2003 powrócił do parlamentu, ponownie obejmując funkcję wiceprzewodniczącego. Od 3 do 4 marca pełnił obowiązki przewodniczącego serbskiego parlamentu, będąc jednocześnie z urzędu tymczasowym prezydentem. W 2005 po konflikcie z Vukiem Draškoviciem odszedł z SPO, współtworzył z Veroljubem Stevanoviciem Serbski Demokratycznych Ruch Odnowy. W 2007 kandydował z powodzeniem do parlamentu z ramienia koalicji skupionej wokół Demokratycznej Partii Serbii, po zakończeniu tej kadencji w 2008 wycofał się z działalności politycznej.
Powrócił do niej po kilku latach. W 2014 wszedł w skład prezydium Serbskiej Partii Ludowej. Później nawiązał współpracę z monarchistycznym ugrupowaniem POKS. W 2022 jedna z frakcji partii ta wybrała go na przewodniczącego ugrupowania (czego nie uznała frakcja wspierająca dotychczasowego lidera Žiki Gojkovicia). Ostatecznie został wpisany jako przewodniczący POKS do rejestru partii politycznych.