Bardzo liczne bezkręgowce związane z martwym drewnem, czyli saproksyliczne można podzielić na: saproksylobionty – bezwzględnie wymagające martwego drewna saproksylofile – lubiące martwe drewno W Polsce należą one głównie do następujących grup systematycznych: nicienie związane nie tylko z martwym drewnem, ale też występującymi w nim innymi organizmami dżdżownice żyjące po korą i w mocno rozłożonym drewnie stawonogi pajęczaki roztocze odżywiające się drewnem zaleszczotki, na przykład związane z dziuplastymi drzewami występujący w dębach Larca lata i zasiedlający różne gatunki drzew Allochernes wideri. Larca lata jest w Europie gatunkiem rzadkim i prawdopodobnie narażonym na wyginięcie. pająki, np. żyjące pod korą dwuparce, w większości detrytusożerne, na przykład krocionogi. Niektóre krocionogowate odżywiają się drewnem opanowanym przez grzyby. Te same gatunki oraz strzępnica również glonami występującymi na korze, Blaniulus jest wszystkożerny. owadythumb|Żyjący pod korą płaski chrząszcz zgniotek cynobrowy (gatunek chroniony). thumb|Zasiedlające w dziuple (próchnowiska) larwy chronionego chrząszcza pachnicy dębowej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Martwe drewno w lesie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.