Formy martwego drewna thumb|Wykrot, Białowieski Park Narodowy thumb|Obszar ochrony ścisłej Białowieskiego Parku Narodowego – złom jako środowisko życia. Martwe drewno to zamarłe i obumierające drzewa (leżące lub stojące) i ich części oraz martwe części żywych drzew. Wśród jego nazwanych form można wymienić: kłody – leżące pnie drzew leżanina – leżące martwe drewno pniaki wykroty – definiowane często jako zagłębienia w ziemi wraz z wyrwanymi bryłami korzeniowymi przewróconych drzew, złomy – drzewa złamane stojące, zwykle już martwe (pnie lub pniaki) posusz – martwe lub zamierające drzewa stojące próchnowiska – murszejące fragmenty żywych drzew np. martwice boczne powstałe na skutek pożaru, niskich temperatur, silnego nasłonecznienia, uszkodzeń mechanicznych (np. przez zwierzynę) zagłębienia po uschniętych konarach obumierające wnętrze starych drzew próchniejące tkanki w dziuplach Formy wyróżnione na podstawie sposobu powstania: wiatrowały (wywroty) i wiatrołomy – całe pnie z korzeniami przewrócone przez gwałtowne wiatry lub tylko złamane.