Mistrzostwa CONCACAF Kobiet (ang. CONCACAF Women's Championship) – rozgrywki piłkarskie kobiet w Ameryce Północnej organizowane co cztery lata przez CONCACAF dla zrzeszonych reprezentacji krajowych.
Historia Zapoczątkowany został w 1991 roku przez CONCACAF jako Mistrzostwa CONCACAF Kobiet (hiszp. Campeonato Femenino de Concacaf). W turnieju uczestniczyły reprezentacje Haiti, Jamajki, Kanady, Kostaryki, Martyniki, Meksyku, Stanów Zjednoczonych oraz Trynidadu i Tobago. Rozgrywki zostały rozegrane na stadionach Haiti. 8 drużyn najpierw zostały rozbite na dwie grupy, a potem czwórka najlepszych zespołów systemem pucharowym wyłoniła mistrza. Pierwszy turniej wygrała reprezentacja Stanów Zjednoczonych"CONCACAF's Women's Championship", RSSSF.
Początkowo turniej odbywał się co dwa lata, ale po 2002 roku był prowadzony co cztery lata aby być zgodnym z Mistrzostwami Świata Kobiet.
W 2000 roku zmienił nazwę na Złoty Puchar CONCACAF Kobiet (hiszp. Copa de Oro Femenina de la Concacaf), a od 2010 nazywa się jako Eliminacje CONCACAF do Mistrzostw Świata Kobiet (hiszp. Premundial Femenino de Concacaf). W 2014 rozgrywki powróciły do pierwotnej nazwy Mistrzostwa CONCACAF Kobiet.
Drużyny z Ameryki Północnej dominowały w turnieju. Reprezentacja Stanów Zjednoczonych najwięcej razy wygrała ten turniej.