Jerzy Feliks Szymański vel Jan Konarski (w ZWZ-AK) vel Jean Sandor, krypt. Dr Borkowski, pseud.: Boga, Łom, Konarski, TW „Pucz”, TW „Bober” (ur. 27 września 1909 we Włocławku lub w Chocimiu, zm. 21 lutego 1995 w Londynie) – oficer Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, podpułkownik dyplomowany kawalerii, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Zdał maturę w Warszawie w 1926 roku. Później, do 1929 roku studiował historię kultur na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Bukareszcie. Studiów nie ukończył. Wrócił do Polski na przełomie 1929/1930. Należał do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. W 1930 został przyjęty do Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. 7 sierpnia 1932 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1932 roku i 48. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do 4 pułku strzelców konnych w Płocku na stanowisko dowódcy plutonu. Później został przeniesiony do 6 pułku ułanów w Stanisławowie. W marcu 1939 pełnił w nim służbę na stanowisku dowódcy plutonu przeciwpancernego. Następnie został oddany do dyspozycji szefa Oddziału II Sztabu Głównego.