Koło Polek w Lidzie – polska organizacja kobieca działająca w Lidzie w latach 1918–1935; jej zadaniem było materialne i moralne wsparcie polskich żołnierzy – początkowo oddziałów Samoobrony Lidzkiej, potem żołnierzy regularnego Wojska Polskiego w czasie wojny polsko-bolszewickiej; w okresie władzy radzieckiej w Lidzie od stycznia do kwietnia 1919 roku Koło zajmowało się działalnością wywiadowczą na rzecz Samoobrony Lidzkiej i wsparciem dla pojmanych przez bolszewików polskich jeńców; prowadziło także działalność dobroczynną i kulturalną, wspierało edukację.
Historia mały|Kościół w Lidzie, na plebanii którego odbyło się pierwsze zebranie Koła Koło Polek w Lidzie powstało w listopadzie 1918 roku, jako druga polska organizacja w tym mieście po Radzie Narodowej Ziemi Lidzkiej. Utworzyła je grupa kobiet, kierując się polskimi pobudkami patriotycznymi, bez świadomości o istnieniu centrali Koła Polek w Warszawie. W połowie listopada na plebanii kościoła parafialnego odbyło się pierwsze zebranie, w którym uczestniczyły: Maria Szukiewiczowa, Helena Roszkowska, Maria Grebowa, Maria Szkopówna, Jadwiga Szkopówna, Wincentyna Skawińska, Czesława Mejłunowa, Maria Lubowicka i Dominika Iwaszkiewiczówna.